Poradnia Psychoterapeutyczna

Właśnie w myśl tej zasady pomagamy klientom z Wrocławia okolic: zwłaszcza młodzieży, dzieciom ale i osobom dorosłym. Od lat prowadzimy psychoterapię dla dzieci i młodzieży, której celem jest poprawa relacji między dziećmi i rodzicami, lepsze zrozumienie i komunikacja w rodzinie lub przezwyciężenie życiowych kryzysów.

Jako psycholog pomagamy nie tylko w przypadku problemów – służymy również poradą rodzicom, którzy chcieliby lepiej wychowywać swoje dzieci. Do wykonywania zawodu przygotowują nas liczne szkoły, studia i kursy, tymczasem do wychowania dzieci często jedynie przykład z własnych rodzin lub kilka książek. Dla dobra dzieci i swojej rodziny warto to nadrobić, zasięgając rady specjalistów – psychologów rodzinnych.

We Wrocławiu pracuje wielu psychoterapeutów, ale nie każdy psycholog świadczy pomoc najmłodszym. Wyspecjalizowaliśmy się w pracy z dziećmi i młodzieżą, by pomóc najbardziej bezradnym i bezbronnym zrozumieć siebie i otaczający świat. Jako jedna z nielicznych osób proponuję nowatorską formę terapii Play Therapy.

Jak stwierdził Ralph Waldo Emerson, źródłem każdego działania jest myśl – dlatego jeśli pojawiła się w Państwu idea skorzystania z pomocy doświadczonego specjalisty, zapraszam do mojego gabinetu w jednym z warszawskich ośrodków, w których prowadzimy psychoterapię.

Wierzymy, że wspólnie uda nam się osiągnąć cel, o którym Państwo myślą.

Co to jest Play Therapy?

play therapy

Play Therapy, czyli niedyrektywna terapia zabawą, jest metodą pomagającą dzieciom samodzielnie radzić sobie z emocjonalnymi i behawioralnymi problemami przy wykorzystaniu podstawowego, dziecięcego medium do wyrażania siebie czyli zabawy. Play Therapy umożliwia „wybawienie”, tj. uzewnętrznienie w zabawie dziecięcych uczuć, pragnień i problemów przy uwzględnieniu terapeutycznych celów. Play Therapy rozwija potencjał dziecka. Play Therapy jest jak magiczny proces leczenia emocjonalnych ran dziecka. To wyjątkowa relacja dziecka z dorosłym mająca emocjonalnie korzystny wpływ na dziecko. Poprzez ten kontakt dziecięcy świat może ulec przemianie. Rzeczywistość może się zmienić i to jest owa magia.

Czym się różni zwykła zabawa od zabawy terapeutycznej?

Podczas Play Therapy ważną rolę spełnia terapeuta. Play terapeuta zachęca dziecko do wyrażania swoich uczuć, podejmowania wyborów i decyzji. Terapeuta tworzy miejsce bezpieczne, wolne od oceny i krytyki oraz interpretacji i analizy, tak aby dziecko było wolne w wyrażaniu swoich uczuć. Jednocześnie terapeuta stawia czytelne i zrozumiałe dla dziecka granice tworząc bezpieczną i przewidywalną przestrzeń dla dziecka.

Terapeuta to ktoś, kto lubi i szanuje dzieci, docenia i rozumie je oraz cieszy się wraz z nimi. Terapeuta jest szczery, uczciwy i otwarty wobec dziecka.

Terapeutyczna relacja umożliwia dzieciom rozpoznać i wyrazić swoje uczucia, konflikty a także radości. W trakcie Play Therapy dzieci dostają przestrzeń do „oddechu”, możliwość wyrażenia i okazania swojego wewnętrznego świata, zintegrować swoje uczucia lub przepracować je i dojść do rozwiązania. Podczas terapeutycznej zabawy dzieci eksplorują swój wewnętrzny świat i uczą się alternatywnych, może bardziej konstruktywnych sposobów doświadczania i wyrażania swoich wewnętrznych uczuć i przeżyć. Dzięki temu odkrywają swoją wewnętrzną siłę.

Terapia pomaga dzieciom odkryć swoją wewnętrzną siłę oraz doświadczyć jej źródeł. Ponadto uczy je jak korzystać ze swojej siły i siły pochodzącej od innych. To pozwala dziecku poczuć się panem swojego życia przy jednoczesnej akceptacji tego, czego dziecko zmienić nie może w sobie czy w swoim otoczeniu.

Jak skuteczna jest ta metoda?

Badania prowadzone od 10 lat przez International Play Therapy i Cunterbery Christ Church University wskazują na ponad 76-proc. skuteczność tej metody. Okazuje się, że im poważniejsze trudności przejawia dziecko, tym większe pozytywne zmiany dostrzega otoczenie.

U dzieci z niewielkim ryzykiem zaburzenia wg skali ISDQ pozytywne zmiany zaobserwowano w 76% przypadków.

U dzieci z średnim stopniem ryzyka zaburzenia w skali ISDQ poprawa nastąpiła w 82% przypadków. U dzieci z wysokim ryzykiem zaburzenia w skali ISDQ pozytywne zmiany zaobserwowano w 88% przypadków. W szkole zauważono zmiany w następujących obszarach:

  • praca w grupie,
  • koncentracja uwagi,
  • komunikacja z innymi,
  • słuchanie,
  • obecność w szkole.

Jak wygląda spotkanie z dzieckiem?

Podczas spotkania dziecko może swobodnie eksplorować przygotowane i wyselekcjonowane zabawki, materiały artystyczne, instrumenty muzyczne i piaskownicę. Jego zabawa nie podlega analizie tylko zrozumieniu i wysłuchaniu. Dziecko może angażować terapeutę do swojej zabawy ale terapeuta nie narzuca tematu, sposobu zabawy czy wykorzystywanych zabawek.

W trakcie pracy terapeutycznej wykorzystuje się:

  • terapeutyczne bajki tworzone specjalnie dla dziecka
  • kreatywną wizualizację
  • dramę
  • pacynki i maski
  • sztukę (glina, farby, kredki, itp.)
  • muzykę (instrumenty muzyczne)
  • taniec i ruch
  • sandplay
  • lalki, figury zwierząt i roślin, samochody itp.

W jaki sposób rodzice są angażowani w pracę terapeutyczną?

Sposób zaangażowania rodziców w pracę psychoterapeuty można zobaczyć na podstawie analizy pytań kierowanych do psychologa dziecięcego. Z reguły jednak zanim rodzice zdecydują się na skorzystanie z tej formy pomocy swojemu dziecku zapraszani są na spotkanie diagnostyczne. Podczas pierwszego spotkania rodzice mają okazję podzielić się swoimi troskami i obawami oraz zadecydować czy ta metoda będzie dla ich dziecka odpowiednia. Następnie zapraszani są na spotkanie ewaluacyjne i końcowe by omówić zachodzące ewentualnie zmiany w zachowaniu dziecka. To okazja do omówienia procesu terapeutycznego oraz przekazanie ewentualnych wskazówek do pracy w domu. Rodzice nie uczestniczą w indywidualnych spotkaniach dziecka z terapeutą.

Jakie są cele terapeutyczne w Play Therapy?

Podstawowymi celami terapeutycznymi są wzmocnienie i rozwój ego, wzrost umiejętności rozpoznawania własnych i cudzych potrzeb, wzrost umiejętności podejmowania decyzji i radzenia sobie z trudnościami przy wykorzystaniu zewnętrznych i wewnętrznych źródeł, wzmocnienie wewnętrznej siły dziecka, wzmocnienie poczucia własnej wartości oraz umiejętności działania niezależnego i odpowiedzialności stosownej do wieku.